Diagnosis AuDHD: Adakah Rumit?

Mendapatkan diagnosis AuDHD dan mengenal pasti simptomnya bukanlah sesuatu yang mudah. Disebabkan terdapat pertindihan simptom antara ASD dan ADHD, ramai individu mengalami kelewatan dalam mendapatkan diagnosis yang tepat. Kajian mendapati bahawa diagnosis ASD adalah 1.8 kali lebih lambat bagi kanak-kanak yang didiagnosis ADHD terlebih dahulu, kerana sifat hiperaktif boleh menutup simptom ASD atau autisme. Terdapat beberapa faktor yang menyebabkan proses diagnosis AuDHD menjadi lebih mencabar, antaranya:

1.  Masking & Salah Diagnosis – Kanak-kanak autistik (ASD) sering meniru rakan sebaya dalam interaksi sosial bagi menyesuaikan diri. Mereka juga kerap melakukan mirroring, iaitu meniru tindakan, corak pertuturan, atau tingkah laku orang di sekeliling mereka. Namun, simptom sebenar akhirnya akan muncul apabila impulsiviti ADHD “mendedahkan” ciri-ciri autisme mereka, dan mereka tidak lagi mampu menyesuaikan diri.
2.  Bias Diagnosis Jantina – Wanita sering mengalami kelewatan dalam mendapatkan diagnosis AuDHD kerana wujudnya stereotaip jantina, di mana inattentive ADHD sering dianggap sebagai sifat pemalu.

    

Memahami Pertindihan AuDHD

ADHD dan autisme berkongsi faktor genetik, neurologi dan kognitif yang sama. Kajian terhadap pasangan kembar menunjukkan bahawa pertindihan simptom antara ASD dan ADHD disebabkan oleh faktor genetik yang serupa.

Walaupun AuDHD mempengaruhi bagaimana fungsi kognitif, kemahiran eksekutif dan interaktif sosial, ia berbeza mengkikut keadaan dan simptom individu. Ini adalah gambaran bagaimana AuDHD berinteraksi:

1.  Fungsi Eksekutif – ADHD dicirikan oleh impulsiviti, hiperaktif, dan kesukaran untuk menumpukan perhatian (inattention), manakala bagi individu autistik mereka akan mengalami kesukaran untuk mengalihkan fokus atau menyesuaikan diri dengan maklumat atau rangsangan baru. Individu dengan ADHD pula akan mengalami kesukaran untuk mengekalkan perhatian dan mengawal impuls mereka. Namun, defisit fungsi eksekutif adalah lebih meluas dalam kalangan individu dengan ADHD dan cenderung berterusan dalam pelbagai aspek kehidupan. Inattentive

   ADHD merupakan jenis ADHD yang paling kerap berlaku dalam komorbiditi ASD. Walau bagaimanapun, simptom hiperaktif tetap dapat dilihat dalam individu dengan AuDHD.

2. Cabaran Sosial – individu autistik mempunyai kesukaran resiprositi sosial, iaitu pemahaman terhadap norma sosial yang tidak dinyatakan (silent social cues), lantas menyebabkan cabaran dalam berkomunikasi. Bagi individu dengan ADHD pula, cabaran sosial lebih berkaitan dengan impulsiviti, seperti menyampuk perbualan atau bercakap secara berlebihan. Aspek cabaran sosial bagi AuDHD pula, mungkin menyebabkan individu mempunyai kesukaran untuk membina hubungan jangka panjang (sebagai contoh; persahabatan). Individu autistik cenderung kurang bermotivasi untuk bersosial, manakala individu ADHD mudah lupa dan bertindak secara impulsif. Individu dengan AuDHD sering mempunyai keinginan untuk mengekalkan hubungan yang stabil tetapi berdepan cabaran disebabkan sifat resah, mudah bosan, dan kesukaran mengawal impulsiviti. Kajian menunjukkan bahawa individu AuDHD lebih cenderung mengalami kesukaran sosial berbanding individu yang hanya mempunyai ASD atau ADHD sahaja.

3. Regulasi Emosi dan Tingkah Laku – ADHD dan autisme kedua-duanya melibatkan cabaran dalam mengawal emosi. Individu dengan ADHD cenderung mengalami ketidakstabilan emosi, termasuk ledakan kemarahan yang impulsif serta kesukaran mengawal perasaan kecewa. Manakala, individu autistik akan mengalami ‘meltdown’ (tindak balas luar biasa yang disebabkan situasi tertekan), ‘shutdown’ (isolasi diri atau menghindar) dan kesukaran untuk menyatakan emosi secara lisan. Lantas, menurut kajian, individu AuDHD mempunyai kecenderungan yang tinggi untuk disregulasi emosi seperti letusan tantrum, kebimbangan serta mudah marah berbanding dengan individu yang hanya mempunyai satu daripada keadaan neuro-perkembangan ini. Selain itu, bagi kanak-kanak AuDHD yang mempunyai kelewatan bahasa – mereka mempunyai kecenderungan untuk mempamerkan pola tingkah laku yang menentang dan melawan (oppositional behaviors).

4. Perbezaan Pemprosesan Sensori – Individu autistik mempunyai kepekaan sensori yang lebih tinggi berbanding individu neurotipikal, seperti mudah terganggu oleh bunyi kuat atau cahaya terang. Sebaliknya, individu dengan ADHD cenderung mencari rangsangan sensori, seperti keperluan untuk sentiasa bergerak bagi mengekalkan fokus dan mengawal tenaga mereka. Bagi individu dengan AuDHD, mereka mempunyai kecenderungan gabungan, di mana mereka mungkin lebih sensitif terhadap rangsangan tertentu tetapi pada masa yang sama sentiasa mencari lebih banyak input sensori.